Het allerleukste aan oppassen vind ik dat ik zoveel verschillende katten mag leren kennen. Geen kat is hetzelfde: ieder heeft een eigen karakter, eigen voorkeuren en een eigen manier van reageren. Toch zie ik, hoe verschillend ze ook zijn, vaak dezelfde fases terug tijdens het oppassen.

Dag 1 – Even de kat uit de boom kijken

De eerste keer dat ik langskom terwijl jullie er niet zijn, is altijd even wennen. Voor de kat, maar soms ook voor mij. De uitdrukking “de kat uit de boom kijken” is op deze eerste dag dan ook perfect van toepassing.

Zodra ik de deur open doe, verschijnt er vaak een nieuwsgierig koppie. Op veilige afstand weliswaar. Je ziet ze bijna denken: wie ben jij en wat doe je in mijn territorium?
Ik praat rustig tegen de kat en probeer hem of haar op het gemak te stellen. Ik forceer niets en begin gewoon met mijn werkzaamheden. Meestal word ik vanaf een gepaste afstand nauwlettend in de gaten gehouden. En zodra het eten tevoorschijn komt, wint de zin in eten het vaak al snel van de spanning.

Dag 2 – Voorzichtig vertrouwen

Op de tweede dag merk ik vaak al wat meer herkenning. Al is het maar omdat ze nog weten dat ik gisteren degene was die eten kwam brengen.
Dit is vaak ook de dag waarop ik wat dichterbij mag komen. Er wordt voorzichtig gespeeld, soms al een beetje geknuffeld. Nog steeds forceer ik niets. Ik vind het heel belangrijk dat het vertrouwen op een natuurlijke manier groeit en dat de kat zelf aangeeft waar hij of zij behoefte aan heeft. De kat bepaalt het tempo.

Ik klets ondertussen rustig door, ook als de kat liever nog wat afstand houdt. Mijn ervaring is dat dit zorgt voor een fijne, rustige en vertrouwde sfeer. En dat wordt vaak meer gewaardeerd dan je denkt.

Dag 3 – Het omslagpunt

Dag 3 is vaak het moment waarop alles verandert. Alsof het besef ineens indaalt: oké, zij is hier nu even… laten we er maar het beste van maken.
Er wordt eten gegeven, gespeeld, geknuffeld. Een ineens ben ik niet meer die vreemde, maar iemand die erbij hoort. Misschien is ze best aardig. Misschien kan ik haar wel vertrouwen.

En dát is precies waarom ik zo dol ben op katten. Je merkt dat je terugkrijgt wat je geeft. Geduld, rust en respect worden beloond met vertrouwen. Dat maakt dit werk voor mij zo ontzettend leuk én waardevol.